فقط گفتی به ما پرواز- پرواز!در زندان غیبت کی شود باز؟بدون تو چگونه پرگشاییم؟برای هر عمل هستی سر آغازبرای ما نمانده سوز و آهیتو می گویی بخوان آواز- آواز؟میان ما خوارج یکه تازندکدامین ارتش و نیرو و سرباز؟!سخن کوتاه آقا جان-غریبینداری یاور و دلسوز و غمسازمرا از خواب شب بیدار گردانز خواب غفلت و خودبینی و ناز************************فریب ما مخور آقا دروغ میگوییمبه جان حضرت زهرا دروغ می گوییمچه ناله ای چه فراقی چه درد هجرانینیا نیا گل طاها دروغ می گوییمتمام چشم براهی و انتظار و فراقو ندبه های فرج را دروغ می گوییمدلی که مامن دنیاست جای مولا نیستاسیر شهوت دنیا است دروغ می گوییمزبان سخن ز تو گوید ولی برای مقامبه پیش چشم خدا هم دروغ می گوییمکدام ناله غربت کدام درد فراققسم به ام ابیها دروغ می گوییم**********************آقا اجازه! اين دو سه خط را خودت بخوان!قبل از هجوم سرزنش و حرف ديگرانآقا اجازه! پشت به من کرده قلبتانديگر نمي دهد به دلم روي خوش نشان!قصدم گلايه نيست، اجازه! نه به خدا!اصلا به اين نوشته بگوييد «داستان»من خسته ام از آتش و از خاک، از زميناز احتمال فاجعه، از آخرالزمان!آقا اجازه! سنگ شدم، مانده در کويرباران بيار و باز بباران از آسمان- اهل بهشت يا که جهنم؟ خودت بگو!- آقا اجازه! ما که نه در اين و نه در آن!«يک پاي در جهنم و يک پاي در بهشت»يا زير دستهاي نجيب تو در امان!آقا اجازه!.......

آقا بیا که بی تو پریشان شدن بس است از دوری تو پاره گریبان شدن بس است کنعان دل، بدون تو شادی پذیر نیست یوسف!ظهور کن که پریشان شدن بس است یعقوب دیده ام چه قَدَر منتظر شود؟ یعنی مقیم کلبه ی احزان شدن بس است گریه فراق گریه فراق این چه رسمی است؟ دیگر بس است این همه گریان شدن بس است موی سپید و بخت سیاه مرا ببین دیگر بیا که بی سر و سامان شدن بس است تا کی گناه پشت گناه ایّها العزیز؟ تا کی اسیر لذّت عصیان شدن ... بس است خسته شدم از این همه بازی روزگار مغلوب نفس خاطی و شیطان شدن بس است سر گرم زندگی شدنم را نگاه کن بر سفره های غیر تو مهمان شدن بس است یک لحظه هم اجازه ندادی ببینمت گفتی برو که دست به دامان شدن بس است باشد قبول می روم امّا دعای تو ... ... در حقّ من برای مسلمان شدن بس است دست مرا بگیر که عبدی فراری ام دست مرا بگیر، گریزان شدن بس است اِحیا نما در این شب اَحیا دل مرا دل مردگی و این همه ویران شدن بس است آقا بیا به حقّ شکاف سر علی از داغ هجرت آتش سوزان شدن بس است محمد فردوسی

آقا قسم به جان شما خوب می شوم باور کنید آخرش به خدا خوب می شوم حتی اگر گناه خلایق کشم به دوش با یک نگاه لطف شما خوب می شوم این روزها ز دست دل خویش شاکیم قدری تحملم بنما خوب می شوم من ننگ و عار حضرتتان تا به کی شوم کی از دعای اهل بکا خوب می شوم با یک دعای مادردلسوز و مهربان ام الائمه جوان خوب می شوم جمعی کبوتر حرم فاطمه شدند من هم شبیه آن شهدا خوب می شوم من بدترین غلام حقیر ولایتم ای بهترین امام بیا خوب می شوم با این همه بدی به ظهورشما قسم با یک نسیم کرب و بلا خوب می شوم

هر جور که از تو بر من آید از گردش روزگار دارم در دل غم تو کنم خزینه گر یک دل و گر هزار دارم این خسته دلم چو موی باریک از زلف تو یادگار دارم من کانده تو کشیده باشم اندوه زمانه خوار دارم در آب دو دیده از تو غرقم و امید لب و کنار دارم دل بردی و تن زدی همین بود من با تو بسی شمار دارم دشنام همیدهی به سعدی من با دو لب تو کار دارم [ جمعه سوم آذر ۱۳۹۶ ] [ 22:48 ] [ نسيم ] [ ]

فقط گفتی به ما پرواز- پرواز!در زندان غیبت کی شود باز؟بدون تو چگونه پرگشاییم؟برای هر عمل هستی سر آغازبرای ما نمانده سوز و آهیتو می گویی بخوان آواز- آواز؟میان ما خوارج یکه تازندکدامین ارتش و نیرو و سرباز؟!سخن کوتاه آقا جان-غریبینداری یاور و دلسوز و غمسازمرا از خواب شب بیدار گردانز خواب غفلت و خودبینی و ناز************************فریب ما مخور آقا دروغ میگوییمبه جان حضرت زهرا دروغ می گوییمچه ناله ای چه فراقی چه درد هجرانینیا نیا گل طاها دروغ می گوییمتمام چشم براهی و انتظار و فراقو ندبه های فرج را دروغ می گوییمدلی که مامن دنیاست جای مولا نیستاسیر شهوت دنیا است دروغ می گوییمزبان سخن ز تو گوید ولی برای مقامبه پیش چشم خدا هم دروغ می گوییمکدام ناله غربت کدام درد فراققسم به ام ابیها دروغ می گوییم**********************آقا اجازه! اين دو سه خط را خودت بخوان!قبل از هجوم سرزنش و حرف ديگرانآقا اجازه! پشت به من کرده قلبتانديگر نمي دهد به دلم روي خوش نشان!قصدم گلايه نيست، اجازه! نه به خدا!اصلا به اين نوشته بگوييد «داستان»من خسته ام از آتش و از خاک، از زميناز احتمال فاجعه، از آخرالزمان!آقا اجازه! سنگ شدم، مانده در کويرباران بيار و باز بباران از آسمان- اهل بهشت يا که جهنم؟ خودت بگو!- آقا اجازه! ما که نه در اين و نه در آن!«يک پاي در جهنم و يک پاي در بهشت»يا زير دستهاي نجيب تو در امان!آقا اجازه!.......

مى شود فرصت ديدار مهيّا حتماً بد به دل راه مده مى رسد آقا حتماً اى كه دنبال دواى غم هجران هستى مى شود درد نهان تو مداوا حتماً اگر امروز نشد بوسه به دستش بزنيم وعده ى ما همه افتاده به فردا حتماً ثمر گريه ى ما خنده ى روز فرج است آن زمان مى شكفد خنده به لب ها حتماً دورى غيبت طولانى و تأخير ظهور امتحانى است براى همه ى ما حتماً كار ما منتظران چيست؟ اميد و تقوا غم نخور مى شود آخر گره ها وا حتماً هركه در زمره ى ما منتظران مى باشد مى كند تا به ابد پشت به دنيا حتماً انبياء منتظر آمدنش مى باشند مى رسد پشت سرش حضرت عيسى حتماً كاش باشيم و ببينيم كه روز رجعت مى سپارد عَلَم خويش به سقّا حتماً زره شير خدا بر تن و شمشير به دست مى رسد منتقم حضرت زهرا حتماً انتقام دَرِ آتش زده را مى گيرد و به آتش بكشد آن دو نفر را حتماً

مجنون شدم که راهی صحرا کنی مراگاهی غبار جاده ی لیلا، کنی مراکوچک همیشه دور ز لطف بزرگ نیستقطره شدم که راهی دریا کنی مراپیش طبیب آمدهام، درد میکشمشاید قرار نیست مداوا کنی مرامن آمدم که این گره ها وا شود همین!اصلا بنا نبود ز سر وا کنی مراحالا که فکر آخرتم را نمیxadکنمحق میxadدهم که بنده دنیا کنی مرامن، سالهاست میوه ی خوبی ندادهاموقتش نیامده که شکوفا کنی مراآقا برای تو نه ! برای خودم بد استهر هفته در گناه، تماشا کنی مرامن گم شدم ؛ تو آینهای گم نمیشویوقتش شده بیائی و پیدا کنی مرااین بار با نگاه کریمانهات ببینشاید غلام خانه زهرا کنی مرا*علی اکبر لطیفیان*